vrijdag, juli 30, 2004

Uitzingen

Nog een paar uurtjes, dan begint mijn vakantie. Of ik in die periode even trouw de blog blijf vullen, beloof ik niet. Ik ben er wel een beetje aan toe!

donderdag, juli 29, 2004

Bloed

Nee, dat is geen ketchup, mevrouw Verdonk, dat daar aan uw handen zit. Dat is bloed!
Somalisch bloed! Bloed van twee mannen die u de dood in heeft gejaagd!
Keep dreaming baby!
Ga lekker door met uw beleid, wees trots op uzelf. Of u daar 's nachts lekker op slaapt, dat zal me dan een rotzorg wezen!

woensdag, juli 28, 2004

Roode Steen

Gisteren opnieuw genoten van de autovrije binnenstad. Relaxte mensen, spelende kinders en gezellige terrassen. Zo kwamen we te praten over de discussie rondom die paaltjes (Oke martin, later op de avond staan ze iets te dicht op elkaar).
Er is thans een heuse website voor gemaakt, het staat u vrij om uw mening te geven:

De vakantie naakt!

Ik kon het gisteren niet laten. Ik moet nog drie dagen werken vooraleer mijn vaka aanvangt, maar gisteren was het dermate uitdagend weer dat ik mijn lief thuis oppikte om per direct naar het terras te vertrekken.
Vele Hertogjan's later (met vele vaste terrasmannen als Martin, Herald en J. Christiaan) nog even richting haven om nog even lekker zomers te eten en zie: ik ga het redden! Die tweeenhalvedag ga ik wel redden!
Kommaarop met de zon, kommaarop met de bierkes, kommaarop met de vrijheid!!

RTL4

Da's een tv-zender! Mag, zit er bij mij ook op. Ik kijk het nooit, want films draaien ze bijna niet meer (ok, de waargebeurdjes op woensdag maar dan voetbal ik meestal). Ze zitten mij niet in de weg en ze houden de publieke zender lekker rustig. Geen bezwaar dus tegen de luxemburgers.
Ik vond het een beetje sneu voor ze toen ze een persbericht de wereld in moesten sturen dat Tooske bij ze wegging (hoedefuk is Tooske? Althans, wat doet ze? ik ken haar gezicht en verschijning wel maar heb haar nog nooit iets in een programma zien doen).
Blij was ik voor de commerciëlen toen ze van de week opeens van onverwachte zijde hulp werd aangeboden. De christenfundamentalisten van de EO boden RTL4 aan de nazorg te verzorgen die volgens hen vereist wordt na de uitzending van de bloedbank-film "The Passion of the Christ". RTL heeft nog niet gereageerd, de EO heeft gemeld desnoods rondom de film te gaan adverteren! Staan ze mooi tussen het Rode Kruis, Hansaplast, Spijkers van van Leeuwen (Jezus hangt al eeuwen, op ... - juist!) en Dash Witte Was in te roepen dat ze u willen helpen. Gaat u kijken???

maandag, juli 26, 2004

Karavaan

Over dat terrassen hieronder genoemd: ik was zaterdag op ons trotse hoofdplein getuige van dit festijn!
Erg leuk, erg gezellig, kinderen zich prima vermakend en na afloop nog lekker terrassen ook: blieft u nog meer?

Backing

Zo, was ik me daar effe afwezig! Had het te druk met andere zaken en was bovendien gehinderd door een zwaar tegenwerkende rug. Vrijdagochtend had ik nog fijn allerlei dingen gedaan, waaronder heel fijne dingen, en stapte ik ter opfrissing daarvan onder de douche. Tot zover geen probleem, maar bij het uitstappen (ik douche in bad, tis behelpe..) verrekte ik ergens onderin de rug een spier waarvan ik niet meer wist dakkem had.
Daar kwakkel ik nu dus al een paar dagen mee. Terraszitten zaterdag ging moeilijk, werken gaat vandaag niet al te lekker, verjaarfeestje gisteren was afzien maar ach: ooit moet het toch weer gaan draaien? 43 is toch niet oud?

dinsdag, juli 20, 2004

DOODSBEDREIGING

Krijg je dertig maanden omdat je drie e-mailtjes stuurt naar JPMP (heb ik ook een keer gedaan, maar nooit antwoord gehad. Was over een vragend mailtje, geen bedreiging), wat moet je dan krijgen als je een heel land met de dood bedreigt?
Johan Remkes moet minstens 30 jaar de bak in, nu hij het hele land in angst heeft neergelegd met zijn leugens! Vastzetten de man, die het hele land haar vrijheid heeft afgenomen. Vereniging voor Valse Demagogie, is dat het ?

maandag, juli 19, 2004

Vierkante ogen

Een van de voordelen van thuis klussen is dat je 's avonds welverdiend op de bank kan gaan zitten. Zelden zag ik zo frequent een film als de afgelopen klusdagen. Elke dag wel een, zaterdag zelfs twee.
Daar zaten hele mooie tussen (mijn lief is thans ook into "Donnie Darko"), prachtig zware ("Thirteen", van een zelfde sociale impact - lees: huilen - als "My name is Joe"), boeiende ("Interview" van de beroepshufter Theo van Gogh), tegenvallende ("In the cut" van toch befaamd regisseur Jane Campion) en ook nog een van wisselvallende kwaliteit. Die laatste was op zich prachtig, maar hinkte aan het eind te veel op twee gedachten. Het ging om "The Dancer Upstairs", het regiedebuut van John Malkovich. Aan de ene kant een sterke politieke thriller, aan de andere kant een matig romantisch verhaal. Jammer, want zeker het heftige eerste deel was uitermate boeiend...

Klussendus

ik was even onbereikbaar op de blog. PC was afgekoppeld thuis, net als vele andere apparaten trouwens! De huiskamer diende gereviseerd: geverfd, heringericht etcetera. Ik was dus een beetje de troonopvolger van Nico de Klusjesman! En inderdaad, van al die andere dingen kun je mij ook verdenken, al deed ik het wel met mijn eigen lief.
De huiskamer is nu van zo'n diepe kleur rood, dat je even moet slikken als je de oude vanille-kleur nog gewend was. CD'tjes staan weer op de plek, alle andere tierelantijntjes zijn vervangen door één enkele, maar wel supergrote poster. Klik op deze link en kijk naar het plaatje onder de kop "de foto's" en je weet welke dame ons 70x100 cm groot steeds zit te volgen door de hele kamer heen.
Wij zijn best wel een beetje trots..

maandag, juli 12, 2004

Biafra

Lekker man, kneiterhard door mijn kamer. de buren weg, mijn lief in de sportschool, kinderen op vakantie! Tijd voor een lekker ram-uurtje.
Tijdens onze laatste Friday's Fabulous avond in mijn stamcaféétje draaide maatje Harry een goed in het thema passend plaatje. Daar wij het die avond bij de oorlogsmuziek hielden kwam harry met "Attack of the peacekeepers" van Jello Biafra & D.O.A.Jello is altijd een van mijn favoriete non-zangers geweest. Maar ja, dit plaatje had ik toch niet in de verzameling. Dankzij Moeder Maria van de eeuwigdurende kopieerstand nu dus wel!! en hoe, drie keer achter elkaar net al:
Jello zingt niet, Jelle blaft. Jello pakt geen noten, Jello spuugt klanken in de microfoon.
Heerlijk hoe louterend zo'n potje herriehakken kan werken...

1000e

gaat dat blogspot nou ook al raar doen met rare popups? ik kreeg opeens een nieuw schermpje waarbij ik gefeliciteerd werd de 1000e bezoeker van deze site (pagina van vriend frommel bezocht ik ).
ik had opeens een reis naar disney gewonnen! jaja, de groeten!
frommel stuurt mij niet naar florida, dat weet ik zeker..
wie verzint dit soort ongein??

Klonen

Eindelijk, eindelijk ben ik zover! Na maanden van overwerk, geld oppotten en gepaste verjaarscadeaus vragen ben ik de trotse bezitter van een Creative Zen Personal Jukebox!
Een kloon van de zo succesvolle Ipod, maar wel een goeie kloon! Voor minder doe ik het niet, zeg maar.
De bedoeling is dat het apparaat mij binnenkort gaat vergezellen op mijn dagelijkse trips naar en van Amsterdam. Mijn discman is reeds lang door mijn lief geconfiskeerd, het werd dus tijd voor maatregelen.
Maarrr: ik heb zojuist de handleiding uitgeprint. 104 pagina's groot! heb al een en ander aan software geïnstalleerd, kan dan ook prima mijn muzieklibrary op mijn eigen pc beheren maar ik moet nog ergens ontdekken hoe ik de mp3's overlaad naar mijn draagbare.
Eens kijken of ik mijn broer moet inschakelen, die vrijwilligt voor "Ouderen aan de knoppen"!
Weldra hoort u mij niet meer, ik zit dan stil te genieten!! Da's ook wat waard!

donderdag, juli 08, 2004

SNOT

Blaf! Snotter! Haaaaatssjoe! Uche Uche! Snuit!
Haal op!

(ben even onbereikbaar...)

woensdag, juli 07, 2004

Dikke mik

En dan zeggen ze nog dat al die reünie bandjes volgevreten zijn en dikker zijn geworden. Helemaal niet waar, althans niet allemaal.
Gisteravond was ik bij het nu al onvergetelijke concert van The Pixies en zanger Frank Black blijkt helemaal niet vetter geworden te zijn dan vroeger.
Wel vet waren zijn gitaarspel, zijn gegil en zijn onwaarschijnlijk mooie reeks greatest hits. Na anderhalf uur meebrullen, meegaan in het enthousiasme, bier zuipen als een bezetene en romantisch tongen met mijn lief op het nr. 1 liefdesliedje aller tijden "Gigantic" restte mij de onoverkomelijke vraag: WHERE IS MY MIND??
Ik ben weer voor een tijdje voldaan, hoef effe niet meer naar een concert. Deze was zijn bijna 40 euro volledig waard (ook nog een voor- [het gehypte Snow Patrol, wat in beginsel mooie muziek helaas veel te vlak uitvoerde] en een naprogramma [ jawel, zowaar weer een keer Bettie Serveert: jaren niet meer aanschouwd maar het was een rockend weerzien].
Kortom, de nacht was te kort, het werk komt te vroeg en ik wil eigenlijk alleen maar ruige Frank Black nummers draaien!!

dinsdag, juli 06, 2004

Tokkies

Vergeet Al Quaida, wij hebben een veel grotere bedreiging. Gisteravond een prachtige docu gezien ("Familietrots") over de "Van Leeuwenlaan" in Amsterdam West. Daar is een strijd gaande tussen een aantal families die het allemaal niet zo nauw neemt met de regels. Bedreigingen, knokpartijen, vuurwapens en brandstichtingen , ach het komt er allemaal voorbij. De ene familie wordt "de Tokkies" genoemd en zijn zo langzamerhand spreekwoordelijk geworden voor het Flodder-niveau van de wijk.
Mijn lief waarschuwde mij echter niet te denken dat zulks alleen daar in die ene Amsterdamse wijk voorkomt. Ook zij krijgt bij haar werk regelmatig met zulke families te maken, waarmee ze maar wil zeggen dat eigenlijk elk provinciaal stadje zijn wijk kent waar men het met de regels allemaal niet zo nauw neemt.
Fascinerend om te zien hoe makkelijk deze mensen de maatschappelijke regels hanteren: ruimhartig, eigen jurisprudentie, alles is aanwezig.
Het is onder ons, mensen!!

maandag, juli 05, 2004

Piraten

Hehe, de industrie heeft het door. Het gehamer op het aanpakken van de piraterij (hetgeen ik altijd associeer met dat zielige zootje uit de Asterix-boeken) heeft niet geleid tot een afname van het downloaden van muziek. Integendeel zelfs..
Ook het gezeur over auteursrechten blijkt niet op het gevoel van de "wetsovertreders" te werken.
Nu heeft eindelijk groothandel BMG door hoe het moet: die begint met prijsdifferentiatie. Ten eerste de algemene prijs omlaag van 17,99 naar 12,99 euro per cd, daarnaast brengen ze ook een versie van 9,99 op de markt. Dat zijn voortaan ceedeetjes die net als je kopietje geen originele hoes meer hebben, maar waar alle info op de cd zelf staat.
Kijk, voor zo'n bedrag wil ik ook wel weer eens de cd-top 30 gaan nalopen. Er zijn er nog zat diek nog wil hebben, maar tot op heden doe ik alles via de bieb.
Dat kan straks zomaar eens anders wezen.
Het begin is er, wachten op de andere grote platenmijen om te gaan zakken!

Verwennerij II

Nu had ik er natuurlijk nog maar eentje genoemd. Haar tweede keuze was een DVD, die me waanzinnig verraste. Het ging om de Belgische film "De Zaak Alzheimer".
Dat Jan Decleir een fa bu leus acteur is, zal voor niemand nieuws zijn. Maar dat allerlei andere BRT-acteurs zo'n film zouden neerzetten, verraste me mateloos.
Een zeer ingenieus plot (ergens tussen de Dutroux- en de Rambo-scenario's in): misdadiger op leeftijd wordt overgehaald nog één klus op te lossen en loopt dan tegen een smerige kinderprostitutie-zaak in. Opeens wint zijn moreel het van zijn opdrachtgevers en hij gaat het schimmige wereldje daar eens opschonen.
Daarbij is het zijn spelletje om de politie steeds op te jagen: als ik eerder mijn werk doe dan jullie, zijn een hoop verdachten al uit de weg geruimd voordat jullie weten dat het verdachten zijn.
Jan Decleir verdient opnieuw een standbeeld, maar naast zijn prima spel is het de groeiende spanning in de film die je gekluisterd houdt.
En, geloof me, ik ben meestal niet zo in dit soort thrillers...

Verwennerij

Mijn lief verwent mij! Graag en vaak, zo geeft zij zelf aan. Afgelopen weekend verraste ze me met twee heerlijke keuzes uit de bibliotheek. Zo af en toe doet ze een greep in de nieuwe cd-bak en nu kwam ze met de grootste hits-verzamelaar van Guns 'n Roses.
GnR, in popi-termen.
Eén van de meest foute bands uit de popgeschiedenis: foute zanger, foute imago's en foute metal-achtige outlook. En toch: wat is het lekker om die bekende liedjes bijeen te hebben. "Paradise City" en "Sweet child o'mine" rocken nog steeds lekker en de aanstekerballades "Don't cry" en "November rain" draaien hier op het werk ook nog steeds lekker weg. Af en toe zak ik dus ook even door de culturele hoeven om me aan dit soort kitsch te verlustigen.

vrijdag, juli 02, 2004

Esther

Ik kan raar lopen! Jaren geleden ooit met mijn Hex naar de betonnen voetbalbak in Rotterdam geweest. Ik hatter voor d'r verjaardag een kaartje cadeau gedaan voor Madonna, daar moest ze dan maar met een vriendin heen. Laat die vriendin nou daags ervoor afzeggen, waardoor de forse uitgave plots op nul bleek te renderen. Uit goedertierenheid ben ik toen maar meegegaan, ik bleek niet eens de oudste te zijn. Alle liedjes werden uit tienerkelen (van volle borsten nog geen sprake) meegeblerd. Dat was het gezellige eraan, zeg maar.
Nu ik jaren later de plicht heb te beschikken over disco & dance classics moet ik dus ook La Ciccione in de koffer hebben. Ooit bij Bart Smit (jazeker, uw platenzaak!) "Like a virgin" gekocht, maar die bleek na twee keer draaien uitgewerkt.
Gisteren trof ik op de cd-(Nieuw)markt in de goedkoop-bakken 'The immaculate collection" aan van de, ahum, zangeres aan die tegenwoordig als Esther door het leven wil gaan. De Prince-neigingen zijn haar vergeven, ik kan weer af en toe een damesdiscodreun gaan opzetten op onze dansavonden.
En vriendje Frommel weer trots op mij, zoveel is zeker!

Verrassingen

Zo belandde ik onverwachts in de Heeren van Aemstel gisteren. Had eindelijk weer eens tijd gemaakt voor de periodieke Nieuwmarkt-afspraak met mijn broer(s), bleek ie opeens een receptie te hebben gistermiddag. Zijn baas, de hoofdredacteur van Panorama, vertrok en wilde daarop drinken met de collega's.
Aangezien ik ook oud-collega ben mocht ik ook langskomen. Zo werd het onverwachts een gratis drink-middagje dat verrassend gezellig uit de hand liep.
Nog net op de nipper kwamen broer en ik de afspraak na dat we samen nog de anderhalve finale van het EK zouden kijken. In een onooglijk klein maar erg leuk café in de reguliersbree hebben we met dubbele ogen van de drank kunnen ontwaren hoe onverwacht de grote underdog de finale haalde. Daar dronken we op!
Het kan zondag nog een leuke avond worden als mijn eigen voetbalteam verenigd wordt om naar de finale te kijken!