dinsdag, september 28, 2010

Aan 't werk, Damocles!!

Het moet maar s gebeuren. Al meer dan drie maanden ligt de rechtse wurgslang in de hoek, hangt t rechtse zwaard boven t hoofd van wat eens een redelijk samenhangende maatschappij was.
Het vooruitzicht dat die samenhang gekliefd gaat worden door een zwaard dat bepaalt of je goed of fout bent, dat je vóór de ontmanteling van zorg en sociale zekerheid bent of tegen, dat je de kunstensector de nek om wilt draaien of juist behouden, dat je de ontwikkelingssamenwerking in zijn geheel gekilled wilt zien, op een beetje steun aan Israel na, of niet, dat je een aantal mensen in de hoek gezet wilt zien of juist erbij wilt betrekken; dát vooruitzicht hangt er nu zo lang dat ik vind dat het maar s moet gebeuren.

Kom op, rechtse fractievoorzitters: doe t nu eindelijk eens. Zet je schreden op het pad van je eigen rechtvaardigheid, dan kunnen wij weer s kijken wat er na de kruitdampen en puinhopen te repareren valt.

woensdag, september 22, 2010

On Day

Het leek allemaal mis te gaan vandaag.
Opgestaan, gedoucht en gepoetst. Vervolgens broodje smeren en koffie zetten. Doorgaans kijk ik dan voor t wegggaan nog ff journaal. Blijkt mn koffiebeker lek te zijn, bij inschenken. Ik opstaan om een doek te pakken, die leg ik eronder en bafff, de hele inhoud over mn broek en shirt heen. Nog 5 minuten te gaan voor ik naar de trein moest, met n noodgang de eerste de beste bloes en broek uit de "nog te vouwen" wasmand getrokken. OFF DAY
Dus toch op tijd naar t station, daar stond al zo'n kluit mensen dat "vertraging" de enige conclusie moest zijn. Kwartiertje wachten op Zaandam, tien minuten wachten op sloterdijk en vervolgens toch nog op CS belanden. OFF DAY.
Op kantoor bleek de uploadklus voor de mailing van morgen nog zeker anderhalve dag te gaaan duren, dus de deadline gaan we niet halen. OFF DAY

en toch: doordat de rest niet werkte, had ik tijd voor andere dingen. die lukten. De muziek deed goed mee en bovendien was de pauze er een onder een zonnetje.
Om die redenen kan ik deze dag dus niet als mislukt beschouwen, zeker als ik bedenk dat ik straks lekker een avondje ga sporten, saunaatje na. Wie dut mie wat wie dut mie wat??

Niks geen off day, dus.

zondag, september 19, 2010

Keurslijf

Als u denkt dat u te lang niets van me hebt gelezen, daarvoor excuus. het was echter effe nodig! Na verhitte verhalen en dito reacties uit het sociaal en politiek zo verziekte Nederlandse wereldje moest ik even afstand nemen.
En dat is gelukt: Grieks Eiland, zonnige omstandigheden, veel praten met mijn lief, mooie dingen gezien en heerlijk ontspannen.
Conclusie 1: er zijn zoveel volken veel vriendelijker dan het nederlandse.
Conclusie 2: mijn lief en ik zouden nóg n keer moeten trouwen, zo zeer zijn wij bestemd voor elkaar.
Conclusie 3: Begtje is helemaal flex, drijft nog één dagje uit en gaat dan vanaf morgen weer iets met wekker, met forenzen en met ritme doen.

Ik kom dus terug!

woensdag, september 01, 2010

Formeren kun je leren

Ik moet zeggen dat, als je toch niet van die kant bent, deze formatie een genot is om naar te kijken. Alle maskers vallen af.
Rutte laat al zo lang niets van zich horen dat nu al duidelijk is dat de man werkelijk niets in zich heeft om straks de regisseur van dit land te zijn. Angstig houdt ie de bek dicht, angstig klampt ie aan de PVV vast om toch maar zijn eerste premiertitel in de wacht te slepen. Overige VVD'ers laten ook niets van zich horen, de anders zo grote (en snel verontwaardigde) bekken laten Frans Weisglas alle zure appels alleen doorbijten.
Het CDA roert zich flink, maar vooral in de tegenstrijdigheid van de bloedgroepen die ooit tot de zo succesvolle transfusie leidden. Duidelijk is nu dat het katholieke deel der CDA'ers de macht wil houden, dat de iets meer vrijzinnigen kritisch zijn en dat er zowaar ook principiële menswaardige mensen tussen zitten. Klink's actie is het eerste beetje kleur dat het fletse CDA in jaren laat zien.
En Wilders? Ach, die wordt steeds meer een karikatuur van zichzelf: zn lippen bijkans kapotgebeten om niet te reageren op alle cda-tumult, totdat hij het ook niet meer hield en weer ouderwets scheldend om zich heen sloeg.

Als de angst van sommige cda'ers bewaarheid wordt en de Partij voor de Eigen Vrijheid groter wordt na deze politiek boeiende maanden, dan zegt dat alles over de stand van de democratie. Niet de overheid verwijdert zich verder van de burger, nee de burger is alle redelijkheid uit zicht verloren en is door z'n eigen proteststem losgeslagen van alles.

Van mij mag t nog effe doorgaan. De puinhopen van rechts kunnen mij niet lang genoeg smeulen..